παρίστημι

παρίστημι,

• A causal in pres., impf., fut., and aor.1; later pf. παρέστᾰκα in same sense, PTeb. 5.196 (ii B.C.), Plb. 3.94.7, S.E. M. 7.273, etc.
• • I cause to stand, place beside, π. τοὺς ἱππεῖς ἐφʼ ἑκάτερον τὸ κέρας Plb. 3.72.9, cf. 3.113.8; παραστήσας τὰ ὅπλα having brought his arms into view, D. 18.175; π. τινὰ φυλάττειν set one near a thing to guard it, v.l. in Id. 49.35; π. σορὸν σορῷ Anatolian Studies p.204 (Termessus).
  • II set before the mind, present, ὑπόθεσιν . . οὐχὶ τὴν οὖσαν παριστάντες ὑμῖν D. 3.1; τοῦτο π. τοὺς θεοὺς ὑμῖν that they may put this into your minds, Id. 18.1; τὸ δεινὸν π. τοῖς ἀκούουσιν Id. 21.72; π. ἐλπίδας, ὁτιοῦν τῶν δεινοτάτων, Id. 19.333, 21.15; arouse, inspire, οὐ γὰρ ἡ πληγὴ παρέστησε τὴν ὀργὴν ἀλλʼ ἡ ἀτιμία ib. 72; π. φόβον καὶ ἀπορίαν ταῖς πόλεσι Plb. 3.94.7; π. ὁ κίνδυνος διαλογισμόν, μὴ. . Aeschin. 2.159: so τοῦτο π. ὑμῖν γνῶναι prompt you to that decision, D. 18.8; π. τινὶ θαρρεῖν give one confidence, v.l. in Aeschin. 1.174; π. τινί c. inf., put it into his head to . ., Paus. 9.14.6; also π. τινὶ ὅτι or ὡς . ., X. Oec. 13.1, Pl. R. 600c.
  • • 2 dispose a person, πρὸς μελαγχολίας Phld. Ir. p.28 W., cf. Mus. p.73 K.; also Ἀθηναίους ἄλλα παρέστησεν ὡς ἥρωα τιμᾶν Θησέα Plu. Thes. 35:—also in Pass., V. B. V. 1.
    • 3 of a Poet, represent, describe, τὸν Νέστορα παρέστησε [ὁ ποιητὴς] πείθοντα Phld. Hom. p.65 O., cf. Ath. 3.110f, 4.133b; διʼ ἐτυμολογίας Corn. ND 1:—Pass., παριστάσθω ὅτι . . let it be stated that . ., S.E. M. 7.310.
    • 4 furnish, supply, deliver, PCair.Zen. 790.10 (iii B.C.), PTeb. 5.196 (ii B.C.), Abh. Berl.Akad. 1925(5).31 (Cyrene).
    • 5 make good, prove, show, τι πολλοῖς τεκμηρίοις Lys. 12.51, cf. Act.Ap. 24.13; καθάπερ προϊόντες -στήσομεν Phld. Ir. p.85 W., cf. Mus. p.37 K.
    • 6 c. acc. pers., present, offer, ἑαυτοὺς τῷ θεῷ, ἑαυτοὺς δούλους εἰς ὑπακοήν, Ep.Rom. 6.13, 16.
    • • b commend, βρῶμα ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ θεῷ 1 Ep.Cor. 8.8.
    • 7 render, [ἡ πίσσα] τὸν οἶνον εὔποτον παρίστησι ταχέως Plu. QConv. 2.676c.
    • 8 in later Greek, as in Med. (V. C. 1), produce in court, etc., BGU 759.22 (ii A.D.), etc.:—Pass., Sammelb. 4512.82 (ii B.C.), etc.
  • III set side by side, compare, [πόλεις] μικρὰς μεγάλαις Isoc. 12.40.—The use of these act. tenses occurs in Pl. l.c., but first becomes common in Oratt.
• B Pass., with aor. 2, pf. and plpf. Act., intr.:
• • I stand by, beside, or near, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη Il. 15.442, cf. 483; ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη Od. 1.335, cf. 8.218, 18.183; ἑξείης πάντεσσι παρίστασαι, of a beggar, 17.450; οὐδʼ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη Il. 22.371; ζωγράφῳ παρεστηκυῖα, of a painterʼs model, X. Mem. 3.11.2: freq. in part. παραστάς with a Verb, εἶπε παραστάς Il. 12.60; οὖτα π. 20.472; παρασταθείς, v.l. for κατασταθείς, E. Or. 365.
  • • 2 stand by, i.e. help, defend, τινι Il. 10.279, etc.; Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν 21.231, cf. 15.255; Ὀδυσῆϊ π. ἠδʼ ἐπαρήγει 23.783, cf. Hes. Th. 439, Hdt. 1.87, etc.; π. τινὶ χερσί S. Aj. 1384; βοηθοὶ π. X. Cyr. 5.3.19; οὐ παρέστη οὐδʼ ἐβοήθησεν D. 45.64.
  • II more freq. in past tenses, to have come, δεῦρο παρέστης Il. 3.405; to be at hand, νῆες δʼ ἐκ Λήμνοιο παρέστασαν 7.467, etc.
  • • 2 of events, to be near, be at hand, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος 16.853; κακὴ Διὸς αἶσα παρέστη ἡμῖν Od. 9.52, cf. 16.280: in fut. Med., σοὶ . .παραστήσεσθαι ἔμελλεν μοῖρʼ ὀλοή 24.28; ἐάν του καιρὸς ἢ χρεία παραστῇ D. 21.101, cf. 73: freq. in pf., παρέστηχʼ ὡς ἔοικʼ ἀγὼν μέγας E. Hec. 229, cf. Med. 331; in part., τὸ χρῶμα τὸ παρεστηκός Ar. Eq. 399; ὁ νῦν παρεστηκὼς ἡμῖν λόγος Pl. Lg. 962d: in Att. form παρεστώς, ῶσα, ός, τῆς παρεστώσης νόσου S. Ph. 734; τοῦ π. θέρους ib. 1340; τὰς παρεστώσας τύχας E. Or. [1024]; τὰ παρεστῶτα present circumstances, τὰ λῷστα, κράτιστα τῶν π., A. Ag. 1053, Pr. 218; πρὸς τὸ παρεστός Ar. Eq. 564; πρὸς τὸ παριστάμενον X. Eq.Mag. 9.1.
  • III come to the side of another, come over to his opinion, παραστῆναι ἐς τῶν Περσέων τὴν γνώμην Hdt. 6.99: abs., come to terms, surrender, submit, Id. 3.13, 5.65, 6.140; οἱ πολέμιοι παραστήσονται Id. 3.155; τῷ πολέμῳ παραστῆναι D. 22.15, cf. EM 653.2.
  • IV happen to one, τῷ δὴ λέγουσι. . θῶμα μέγιστον παραστῆναι Hdt. 1.23; τὸ φρονεῖν ἀλλοῖα παρίσταται Emp. 108; esp. come into oneʼs head, occur to one, τὼς νόος ἀνθρώποισι παριστᾶται Parm. 16.2; δόξα μοι παρεστάθη ναοὺς ἱκέσθαι S. OT 911; δόξα π. τινὶ ὥστε . . Pl. Phd. 66b; σοὶ τοῦτο παρέστηκεν, ὡς . . Id. Phdr. 233c; π. θαῦμα, γνώμη, And. 2.2, 24 (s.v.l.); ἔκπληξις παρέστη Th. 8.96: impers., παρίσταταί μοι it occurs to me; τῷ οὐ παραστήσεται . . τεθνάναι βούλεσθαι to whom it will not occur to wish for death, Hdt. 7.46: folld. by ὡς, Th. 4.61, 95, Lys. 12.62, etc.: c. inf., Id. 7.17; οὐχὶ παρίσταταί μοι ταὐτὰ γιγνώσκειν D. 3.1: c. acc. et inf., Lys. 21.12, Pl. Phd. 58e; part., τὸ παριστάμενον that which comes into oneʼs head, a thought, Luc. Cont. 13; ἐκ τοῦ π. λέγειν speak offhand, Plu. Dem. 9, cf. Gal. 14.295.
  • V to be disposed, πρὸς τὰς πράξεις Phld. Mus. p.71 K.; εἰρηνικῶς παρεστώτων Id. Hom. p.45 O.
  • • 2 collect oneself, παραστῆναι πρὸς τὸν κίνδυνον D.S. 17.43; τῷ θυμῷ παραστάς ib. 99; π. πρὸς τὴν ἀπολογίαν Plu. Alc. 19; παρεστηκότες ταῖς γνώμαις Arr. Fr. 161 J.
    • 3 metaph., οἶνος παρίσταται the wine improves, becomes fit for drinking, opp. ἐξίσταται, Thphr. CP 6.14.10, cf. Dsc. 5.8.
    • • b of a crop, to be ripe, ὅταν ὁ πρώϊμος σπόρος παραστῇ OGI 56.68 (Egypt, iii B. C.); so prob. ἡ γῆ παρέστηκεν PLille 8.5 (iii B. C.).
  • VI παρεστηκέναι φρενῶν to be beside oneself, lose oneʼs wits, Plb. 18.53.6; π. ταῖς διανοίαις Id. 14.5.7, etc.; ἐπὶ τοσοῦτον π. Id. 22.8.13; cf. παρεξίστημι II.
  • • 2 to be passionately devoted to, ἵπποισι παρεστεῶτες Hp. Ep. 17.
  • VII abs., παρεστηκός, = παρόν, since it was in their power, since the opportunity offered, Th. 4.133.
• C Some tenses of Med., pres. and impf. sts., fut. and aor. 1 almost always (for exceptions, v. supr. B. II.2, III, IV), are used in causal sense:
• • I set by oneʼs side, bring forward, produce, π. ἱερεῖα X. An. 6.1.22; esp. in a court of justice, τοὺς παῖδας παραστησάμενοι Lys. 20.35; παιδία παραστήσεται (of a culprit) D. 21.99; ταῦτα παραστησάμενος ib. 187; μάρτυρας παρίστανται Is. 4.13, etc.; παραστήσασθαί τινα produce him as witness, Id. 9.9, D. 34.28, etc.; π. τινὰ εἰς κρίσιν Pl. R. 555b.
  • • 2 commend, τινί τινα J. AJ 15.7.3.
  • II bring to oneʼs side, bring over by force, bring to terms, ἀέκοντας παραστήσασθαι Hdt. 8.80; π. βία S. OC 916; π. πολιορκίᾳ Th. 1.98; πολιορκοῦντας π. ὁμολογίᾳ ib. 29: abs., π. τινά, π. πόλιν, Hdt. 3.45, Th. 1.124, etc.; τοὺς οἰκοῦντας τὴν Ἀττικὴν π. εἰς φορὰν δασμοῦ Pl. Lg. 706b.
  • • 2 generally, dispose for oneʼs own views or purposes, τινὰ παραστήσασθαι οὕτως ὥστε . . so to dispose a person that . ., Hdt. 4.136; ἑαυτοὺς πρὸς τὴν μάχην Plb. 3.109.9; dispose, induce a person, πρὸς τὸ κοινωνεῖν Id. 29.3.5: c. acc. et inf., Chio Ep. 3.

παρίστημι, (ἵστημι), danebenstellen, auf die Seite, τοὺς ἱππέας διελὼν ἐφʼ ἑκάτερα παρέστησε τοῖς κέρασι, Pol. 3.72.9 ; δελφῖνά μοι παράστησον, Luc. D.Mar. 6.2 ; a.Sp., wie NT ; παραστήσαντά τινα τῶν οἰκετῶν φυλάττειν τὰ ξύλα, Dem. 49.35 ; auch ὅπλα, 18.175, geben ; danebenstellen und vergleichen, Isocr. 12.40 ; – vor Gericht stellen, NT. – Dazu gehört bei Sp. das perf. παρέστακα, z.B. φόβον καὶ ἀπορίαν παρεστακώς, Pol. 3.94.7 ; öfter S.Emp. – Häufiger im med. u. den intr. tempp. des act., sich danebenstellen, danebenstehen, anwesend sein, τινί, Il. 7.467 u. sonst ; Hom. oft ἄγχι παραστάς, gewöhnlich den Vers schließend ; bes. von den Dienern, dem Gefolge, das einem Vornehmern ehrend zur Seite steht, ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη, Od. 1.335, 8.218, 18.183 u. sonst ; παρίσταται, Aesch. Spt. 469 ; παρεστώς, Eum. 65 u. öfter, wie Soph. u. in Prosa überall. – Auch zum Schutz zur Seite stehen, beistehen, mit ἀμύνειν verbunden, Il. 15.225, 21.231 ; Soph. Aj. 92, 117 ; so Xen. Cyr. 5.3.19 u. Folgde. – Von. Ereignissen und Schicksalen, nahe sein, bevorstehen, ἀλλά τοι ἤδη ἄγχι παρέστηκεν θάνατος, schon steht dir der Tod nahe bevor, Il. 16.853, vgl. Od. 24.28 ; κακὴ Διὸς αἶσα παρέστη ἡμῖν, 9.52, 16.280. – Τὰ παρεστῶτα, die gegenwärtigen Dinge, Umstände, Aesch. Prom. 236, Ag. 1023 Soph. Phil. 724 u. öfter ; παρέστηχʼ ὡς ἔοικʼ ἀγὼν μέγας, Eur. Hec. 229 ; τὰς παρεστώσας τύχας, Or. 1024 ; Ar. Eq. 399 ; ὁ νῦν παρεστηκὼς ἡμῖν λόγος, Plat. Legg. XII.962d, wie τῇ νυνὶ παρεστώσῃ ξυμφορᾷ, Crito 43b. – Im aor. liegt auch die Bewegung, hinzutreten, τινί, zu Einem, sowohl um ihm beizustehen, als im feindlichen Sinne, um ihn anzugreifen, Il. 20.472, 22.371, 375 u. sonst ; Einen antreten, um zu betteln, Od. 17.450, δεῦρο, herzukommen, Il. 3.405 ; vgl. noch Soph. Aj. 48, Trach. 745 ; auf Jemandes Seite treten, zu seiner Meinung übergehen, παραστῆναι εἰς γνώμην τινός, Her. 6.99. Dah. absolut, sich unterwerfen, sich ergeben, Her. 3.13, 6.65, 140 ; παραστῆναι τῷ πολέμῳ, dem Kriege unterliegen, Dem. – Von geistigen Eindrücken, Vorstellungen, Ansichten, machen, daß sie vor dem Geiste stehen, darlegen, zeigen, beweisen, ὡς ἀμφότερα τεκμηρίοις παραστήσω, Lys. 12.51 ; τὸ δεινὸν παραστῆσαι τοῖς ἀκούουσι, Dem. 21.72 ; Sp., wie Ath. III.110f, IV.133b u. öfter ; Plut. mit folgdm accus. c. inf., Thes. 35 ; vgl. noch Plat. Rep. X.600b ; δόξαν παρέστησε πᾶσι τὴν ἀληθῆ, Ep. VII.335d ; u. ähnlich in den intr. tempp., γνώμη τινὶ παρειστήκει, Andoc. 1.54, wie δόξα, Lys. 2.22 ; u. pass., δόξα μοι παρεστάθη ναοὺς ἱκέσθαι δαιμόνων, Soph. O.R. 911 ; vgl. Plat. Phaed. 66b. – Auch erregen, veranlassen, von Leidenschaften, machen, daß sie bei Einem vorhanden sind, ἡ πληγὴ παρέστησε τὴν ὀργήν, Dem. 21.72 ; ψήφισμα δέος καὶ φόβον παριστάν, 23.103 ; ἐλπίδας u. ä. öfter, wie Pol. θάρσος, 3.111.7 u. sonst ; παρίστατο πᾶσιν ὀργὴ καὶ δέος, Plut. Timol. 9 ; vgl. Xen. Mem. 3.7.5. – Imperson. παρίσταταί μοι, es kommt mir bei, fällt mir ein, Plat. Phaed. 58e ; εἰ δʼ ἄρα σοι τοῦτο παρέστηκεν ὡς οὐχ οἷόν τε, Phaedr. 233c ; u. oft bei dem inf., wie Dem. 3.1 ; so wohl Thuc. 4.133, παρεστηκός, da es ihnen einfiel, Schol. aber ἐξεγένετο αὐτοῖς. – Ἐκ τοῦ παρισταμένου λέγειν, sagen, was Einem gerade einfällt, Plut. Dem. 9 ; auch τὸ παριστάμενον ἐλευθέρως λέγειν, Luc. Contempl. 13. – Aber ψυχῇ, θυμῷ παραστῆναι, z.B. πρὸς τὸν κίνδυνον, ist = gefaßt sein, Festigkeit oder Mut gewonnen haben, DS. 17.43, 99 ; vgl. damit Pol. 11.12.2, εἰς τοιαύτην ὁρμὴν καὶ προθυμίαν παρέστη τὸ πλῆθος, u. 10.11.8, dagegen παρεστηκέναι τῶν φρενῶν ist = von Sinnen gekommen sein, 18.36.6, vgl. παρεστὼς τῇ διανοίᾳ, 14.5.7 u. öfter. – Das med. auch in trans. Bedeutung, neben sich stellen, auf seine Seite bringen, sich unterwerfen. παρίστασαι βίᾳ, Soph. O.C. 920 ; unterjochen, erobern, Her. 3.45, 155, 8.80 ; mit folgendem ὥστε, 4.136 ; Thuc. 1.124 ; Ὄλυνθον παραστήσεται, Dem. 1.18 ; zwingen wozu, τοὺς οἰκοῦντας παρεστήσατο εἰς χαλεπήν τινα φορὰν δασμοῦ, Plat. Legg. IV.706a ; auch in Güte für sich gewinnen, τοὺς νικῶντας παραστήσεσθαι ἤλπισαν, Andoc. 3.27 ; Plut. Lys. 14 ; nach Strab. X.484 heißen bei den Kretern παρασταθέντες οἱ ἁρπασθέντες παῖδες ; – neben sich hinstellen, Xen. An. 6.4.22 ; dah. neben sich auftreten lassen, vgl. παρέρχομαι, παιδία παραστήσεται καὶ τούτοις αὑτὸν ἐξαιτήσεται, Dem. 21.99 ; vgl. παραστήσασθαί τινα μάρτυρα πρὸς τοὺς πολλούς, Luc. Nigr. 6 ; u. so oft bei den Rednern. Auch ἵνα παραστησώμεθʼ αὐτὸν εἰς κρίσιν, Plat. Rep. VIII.555b ; und wie das act. von geistigen Eindrücken, ταύτην αὐτῷ παρεστήσαντο τὴν ἔννοιαν, Pol. 24.8.4 ; bewegen wozu, βουλόμενος παραστήσασθαι τοὺς ἀκούοντας εἰς τὸ μᾶλλον αὐτῷ συναγανακτεῖν, 2.59.5, wie παρεστήσατο τὸν νεανίσκον πρὸς τὸ κοινωνεῖν τῷ Πέρσῃ, 29.2.5.

παρίστημι

[παρ-, παρα- 2.]

2 sing. aor. παρ-έστης Il. 3.405, Il. 5.116, Il. 10.290.

3 sing. παρέστη Il. 15.442, 483, 649, Il. 22.371, Il. 24.303 : Od. 1.335, Od. 9.52, Od. 17.73, Od. 18.211, Od. 21.66.

3 dual subj. παρστήετον Od. 18.183.

2 sing. opt. παρασταίης Od. 13.389.

3 sing. παρσταίη Il. 20.121.

3 pl. παρασταῖεν Od. 8.218.

2 pl. imp. πάρστητε Il. 16.544.

Pple. παραστάς Il. 2.189, Il. 6.75, Il. 11.261, Il. 16.114, Il. 20.375, Il. 23.155, etc. : Od. 8.238, Od. 9.325, Od. 16.338, Od. 17.221, Od. 21.379, etc. παρστάς Il. 10.157.

Fem. παρστᾶσα Od. 23.87.

3 sing. pf. παρέστηκε Il. 16.853, Il. 24.132.

3 pl. plupf. παρέστασαν Il. 7.467.

Infin. παρεστάμεναι Il. 15.255, Il. 17.563, Il. 21.231 : Od. 4.827, Od. 20.94.

Mid. Imp. παρίσταο Il. 10.291.

Fut. infin. παραστήσεσθαι Od. 24.28.

• I

  In aor. and mid.

• • 1

    To take up a position, take one’s stand, come and stand, by or beside a person or thing, come up to or approach a person : τὸν ἐρητύσασκε παραστάς Il. 2.189. Cf. Il. 3.405 (have come here), Il. 4.212, Il. 7.188, Il. 12.60, Il. 17.119, Il. 24.303 (presented herself), etc.: πέλεκυν ἔχων παρίστατο Od. 3.443. Cf. Od. 7.341, Od. 8.218, Od. 10.109, Od. 15.123, Od. 17.73 (went up to him), Od. 23.87, etc.

    To take up a position, take one’s stand, come and stand, by or beside, come up to, approach.

    With dat. : τῷ παρίστατʼ Ὀδυσσεύς (came up to him) Il. 2.244. Cf. Il. 6.75, Il. 15.442, Il. 16.2, Il. 17.338, Il. 23.155, etc. : ἀμφίπολός οἱ ἑκάτερθε παρέστη Od. 1.335. Cf. Od. 2.384, Od. 12.43, Od. 15.104, Od. 17.221, Od. 18.183, etc.

  • 2

    To come and stand by a person as a helper, to come to his aid or support : ἀλλά, φίλοι, πάρστητε Il. 16.544.

    To come and stand by as a helper, to come to the aid or support of, aid, succour, support, protect.

    With dat. : ἡμείων τις Ἀχιλῆϊ παρσταίη Il. 20.121. Cf. Il. 5.116, 570, Il. 10.279, Il. 15.442, Il. 23.783, etc. : Od. 3.222, Od. 13.301, 389.

  • 3

    Of fate, to come upon.

    With dat. : Διὸς αἶσα παρέστη ἡμῖν Od. 9.52. Cf. Od. 16.280, Od. 24.28.

• II

  In pf. and plupf.

• • 1

    To have one’s stand, stand, be, by or beside.

    With dat. : δόκησέ οἱ παρεστάμεναι κεφαλῆφιν Od. 20.94.

  • 2

    To stand by a person as a helper, to aid, succour, support, protect him Od. 4.827.

    To stand by as a helper, to aid, succour, support.

    With dat. : παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν πατρόκλῳ Il. 17.563. Cf. Il. 15.255, Il. 21.231.

  • 3

    Of fate, to be at hand, impend over.

    With dat. : ἄγχι τοι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα Il. 16.853=Il. 24.132.

  • 4

    To be in an indicated place, be present, be there : νῆες ἐκ λήμνοιο παρέστασαν Il. 7.467.

For Pindar, see also: παρίσταμι

παρίστημι , aor. 2 παρέστην, subj. du. παρστήετον, opt. παρσταίη, part. παρστάς, perf. παρέστηκε, inf. παρεστάμεναι, plup. 3 pl. παρέστασαν, mid. pres. παρίσταμαι, imp. παρίστασο, ipf. παρίστατο, fut. inf. παραστήσεσθαι: only intrans. forms in Homer (aor. 2 and mid.), come and stand by or near (esp. the part. παραστάς), come up to, draw near, (perf.) stand by or near; the approach may be with either friendly or hostile intent, and the subj. may be a thing (lit. or fig.), νῆες, θάνατος, μοῖρα, Il. 7.467, Il. 16.853, Od. 24.28.

παρίστημι

• ACausal in pres., imperf., fut. and aor1 to make to stand or to place beside, Polyb.; παραστήσας τὰ ὅπλα having brought his arms into view, Dem.
• • IIto set before the mind, present, offer, bring home to the mind, c. inf., Dem.; π. τινὶ θαρρεῖν to give one confidence, Aeschin.
  • • 2to make good, prove, shew, Lys., NTest.
  • IIIto set side by side, compare, Isocr.
• BPass., with aor2, perf. and plup. act., intr., to stand by, beside or near, Hom.; so aor1 pass. part. παρασταθείς, Eur.
• • • 2to stand by, i. e. to help or defend, τινι Il., Hdt., Trag.
  • IIin past tenses, to have come, be at hand, be present, Il.
  • • 2of events, to be near, be at hand, Hom.; perf. part., Lat. praesens, τὸ χρῶμα τὸ παρεστηκός Ar.; Attic also παρεστώς, ῶσα, ός, Trag.; τὰ παρεστῶτα present circumstances, Aesch.; πρὸς τὸ παρεστός Ar.
  • IIIto come to the side of another, come over to his opinion, Hdt.: absol. to come to terms, surrender, submit, Hdt., Dem.
  • IVto happen to one, Hdt.: to come into oneʼs head, occur to one, δόξα μοι παρεστάθη Soph.:—impers., παρίσταταί μοι it occurs to me, Hdt., Thuc.
  • Vabsol., παρεστηκός, παρόν, since it was in their power, since the opportunity offered, Thuc.
• CSome tenses of Mid., esp. fut. and aor1, are used in causal sense:
• • Ito bring forward, produce, Xen.; esp. in a court of justice, Dem.
  • IIto bring to oneʼs side, and so,
  • • 1to bring over by force, bring to terms, Hdt., Soph., etc.
    • 2to gain by kindness, win over, Thuc., Dem.
    • 3generally, to dispose for oneʼs own views or purposes, Hdt.