παρασκευαστικός
παρασκευαστικός, skilled in providing
παρασκευ-αστικός, ή, όν,
- skilled in providing, τῶν εἰς τὸν πόλεμον X. Mem. 3.1.6, cf. Arist. VV 1250a3; π. ἡδονῆς, λύπης, ἀταραξίας, causing them, Thphr. Char. 5.1, 19.1, Phld. Piet. 65; βεβαίου τόπου Epicur. Nat. 11.11; νόσου Alcmaeon 4 (v.l.), cf. Porph. Abst. 1.33; ὄγκου αἱ φαντασίαι παρασκευαστικώταται Longin. 15.1; π. πρός τι Andronic.Rhod.p.574M.
- 2 abs., preparatory, opp. ἀποθεραπευτικός, Gal. 6.117, cf. Asclep.Bith. ap. Cael.Aur. TP 2.13.
- 3 ἡ π. βίβλος treatise on preparations for defence, Aen.Tact. 7.4, al.; τὸ π. the signal for making ready (to march), D.C. 47.43.
παρασκευαστικός, ή, όν :
1 qui prépare, préparatoire, Xén. Mem. 3, 1, 6 ; Arstt. Virt. et vit. 2, 1 ; τὸ παρασκευαστικόν, DS. 47, 43, le signal des apprêts pour le départ, p. opp. à τὸ στάσιμον ; τὰ π. préparatifs, d’où approvisionnements, Phil. byz. ; ἡ π. βίβλος, En. tact. traité des préparatifs de guerre ||
2 qui engendre, qui produit, Alcmæon (Stob. Fl. 101, 2); Ath. 336c ; Lgn 15, 1 ||
Sup. -ώτατος, Lgn l. c.
Étym. παρασκευάζω.
παρασκευαστικός, ή, όν, zubereitend, vorbereitend ; τῶν εἰς τὸν πόλεμον Xen. Mem. 3.1.6 ; Sp.
παρασκευαστικός, ή, όν
from παρασκευάζω
- skilled in providing, τινος Xen.