παρασιτέω
παρασιτέω, dine with (get room and board with); to be a parasite
παρασῑτ-έω,
- board and lodge with, τινι Pl. La. 179b.
- 2 play the parasite, ἀφʼ οὗ παρασιτῶ from the time I became a parasite, Alex. 195, cf. Axionic. 6.1, Diph. 63, Luc. Par. 4; π. τινί Alex. 201.1; τινα Phld. Herc. 223; ἀλλοτρίων π. ἀγαθῶν Socr. Ep. 1.4.
- II to be honoured with a seat at the public table, Plu. Sol. 24; prop. of the priests named παράσιτοι (v. παράσιτος II.1), π. ἐν τῷ Δηλίῳ Lex ap. Ath. 6.234f.
παρασιτέω-ῶ [ῑ]
1 manger auprès de ou chez, dat. Plat. Lach. 179c ; particul. manger à la table commune, en parl. des prêtres παράσιτοι, Ath. 234f ; des citoyens réunis au Prytanée, Sol. (Plut. Sol. 24) ||
2 manger d’ordinaire à la table de qqn, faire le métier de parasite, abs. Com. (Ath. 239f, etc.); τινι, Com. (Ath. 591d, etc.); Plut. M. 220c ; Luc. Par. 4, être le parasite de qqn ; avec le gén. avoir faim (du bien d’autrui) Socr. Ep. 1.
Étym. παράσιτος.
παρασιτέω, [ῑ], daneben, dabei essen, mit oder bei Einem essen, τινί, ἡμῖν τὰ μειράκια παρασιτεῖ, Plat. Lach. 179c ; παρεσίτει τῇ Φρύνῃ Γρυλλίων, Ath. XIII.591d ; Solon bei Plut. Sol. 2 ; Ath. VI.234f. Bes. ein Parasit sein, als Schmarotzer, Schmeichler oder Possenreißer bei Einem freien Tisch haben, öfter bei Ath. aus comic.; Luc. Paras. 4 u. a.Sp.
παρασιτέω
fut. ήσω
from παράσῑτος
- Ito play the parasite or toad-eater, Luc.
- IIto be honoured with a seat at the public table, Plut.