πατρογένειος
πατρογένειος, ancestral
πατρο-γένειος, ὁ,
- epith. of Poseidon, ancestral, Plu. QConv. 2.730e (s.v.l.).
πατρο·γένειος, ος, ον, né dans le pays, indigène, ép. de Poseidôn, Plut. M. 730e.
Étym. π. γένος.
πατρογένειος, ὁ, Beiwort des Poseidon, Plut. Symp. 8.8.4, = πατρογενής.