πατροκτόνος
πατροκτόνος, murdering one’s father, parricidal
πατρο-κτόνος, ον,
- murdering oneʼs father, parricidal, A. Th. 752 (lyr.), etc.; π. δίκη trial for parricide, S. Fr. 696; π. μίασμα the foul slayer of my father, A. Ch. 1028: also in later Prose, Ph. 2.73, Porph. Abst. 3.19.
- II χεὶρ π. a fatherʼs murdering hand, E. IT 1083.
πατρο·κτόνος, ος, ον :
1 meurtrier de son père, parricide, Eschl. Sept. 752 ||
2 qui concerne le meurtre d’un père, qui concerne un parricide, Eschl. Ch. 1028 ||
3 d’un père meurtrier, Eur. I.T. 1083.
Étym. π. κτείνω.
πατροκτόνος, den Vater mordend, tötend ; Aesch. Spt. 734, Ch. 968 ; μίασμα, Befleckung, Sünde des Vatermords, 1024, wie δίκη aus Soph. zitiert B.A. 128.3 ; Soph. O.R. 1288 u. Folgde ; ungew. χεὶρ πατροκτόνος, des Vaters mordende Hand, Eur. I.T. 1083.
πατροκτόνος
πατρο-κτόνος, ον,
κτείνω
- murdering oneʼs father, parricidal, Trag.; π. μίασμα the pollution of parricide, Aesch.:—but χεὶρ πατροκτόνος a fatherʼs murdering hand, Eur.