πατροῦχος
πατροῦχος, holding from the father
πατροῦχος παρθένος, ἡ,
- heiress, Hdt. 6.57 codd. (fort. πατρῳοῦχος, cf. πατρωϊῶχος).
πατροῦχος, ος, ον, qui hérite de tous les biens paternels, Hdt. 6, 57 (conj. παμοῦχος Cobet).
Étym. π. ἔχω.
πατροῦχος, παρθένος, ἡ, ein Mädchen, das des Vaters ganzes Vermögen allein geerbt hat, ohne Mütter oder Geschwister zu Miterben zu haben, Her. 6.57 ; vgl. XLL., bes. Tim. lex. Plat.; es entspricht dem attischen ἐπίκληρος.
πατροῦχος
πατρ-οῦχος, ἡ,
- holding from the father: π. παρθένος a sole-heiress, Hdt.