παχύφρων
παχύφρων, thick-witted
πᾰχύ-φρων, ον, gen. ονος,
- = παχύνοος, Tz. H. 5.716, Hsch. s.v. Βοῦθος περιφοιτᾷ.
παχύ·φρων, ων, gén. ονος [ᾰ] qui a l’esprit épais, lourd, Arstt. Rhet. 59, 11 conj.
Étym. π. φρήν.
παχύφρων, = παχύνοος, Hesych., Tzetz.