πεντάμηνος
πεντάμηνος, five months old
πεντά-μηνος, ον,
- five months old, Arist. HA 568a12; π. τέκνον, παιδία, five months’ child(ren), ib. 585a19, Men. Epit. 576.
- 2 consisting of five months, περίοδοι Plu. Fac.lun. 2.933e; ὁ π. (sc. χρόνος) Hp. Epid. 3.1.ιαʹ.
πεντά·μηνος, ος, ον [ᾰ] de cinq mois, Hpc. Epid. 3, 1079 ; Arstt. H.A. 7, 4, 19 ; Plut. M. 933e.
Étym. πέντε, μήν.
πεντάμηνος, fünfmonatlich ; Arist. H.A. 7.4 ; Plut. fac. orb. lun. 20 ; vgl. Lobeck Phryn. 416, wo es als unattisch verworfen wird.