πενταμηνιαῖος
πεντα-μηνιαῖος, α, ον, = sq., Epigr.Gr. 344.17 (Bithynia), Hippiatr. 20:—also πεντα-μήνιος, BGU 859.8 (ii A.D.).
πενταμηνιαῖος, α, ον [ᾰ] de cinq mois, Hippiatr. 67, 17.
Étym. πεντάμηνος.
πενταμηνιαῖος, = πεντάμηνος, Sp.