πεντάμορφος
πεντάμορφος, having five shapes
πεντά-μορφος, ον,
- having five shapes, of evil, Simp. in Epict. pp. 71,72 D.
πεντά·μορφος, ος, ον [ᾰ] à cinq figures, Simpl. Epict. p. 269.
Étym. π. μορφή.
πεντάμορφος, fünfgestaltig, Simpl. zu Epict.