πεντάοζος
πεντάοζος, having five knots
πεντά-οζος [ᾰ], ον,
- having five knots, Thphr. HP 1.8.3.
πεντά·οζος, ος, ον, à cinq branches, Th. H.P. 1, 8, 3.
Étym. π. ὄζος.
πεντάοζος, fünfästig, fünfzackig, s. πέντοζος.