περίτρανος
περίτρανος, very distinct
περίτρᾱνος, ον,
- very distinct, Antig. Mir. 45; περίτρανα λαλεῖν Plu. Lib.educ. 2.4a; of an orator, very lucid, Phld. Rh. 1.336 S. Adv. -νως, λαλεῖν, λέγειν, M.Ant. 8.30, EM 729.31.
περί·τρανος, ος, ον [ᾱ] qui a le son très clair, très net, Plut. M. 4b ; Syn. 15b, etc.
περίτρανος, [ᾱ], sehr deutlich ; Sp., wie Plut., περίτρανα λαλεῖν, educ.lib. 5.