περίτρομος
περίτρομος, trembling, terrified
περί-τρομος, ον,
- trembling, terrified, Opp. H. 2.309. Adv. -μως, ἔχειν πρός τι Phalar. Ep. 109.
περί·τρομος, ος, ον, qui tremble de tous ses membres, Opp. H. 2, 309.
Étym. π. τρέμω.
περίτρομος, ringsumher, sehr zitternd, sehr furchtsam, Opp. Hal. 2.309;
• adv., περιτρόμως ἔχειν, Phalar. ep. 7.
• adv., περιτρόμως ἔχειν, Phalar. ep. 7.