περιτραχήλιος

περιτρᾰχήλ-ιος, ον,

• round the neck, Hsch. s.v. κλοιός ; κόσμος EM 477.31, al.
• • II Subst. περιτρᾰχήλιον, τό, neckpiece, gorget, IG 2(2).1492.54, Str. 3.4.17 (pl.), Plu. Alex. 32, Arr. Epict. 3.14.12, POxy. 1273.7 (iii A. D.).