περιτορνεύω

περιτορνεύω,

• turn as in a lathe, περὶ . . τὸν ἐγκέφαλον . . σφαῖραν περιετόρνευσεν ὀστεΐνην he framed a globe round it, Pl. Ti. 73e; θνητὸν σῶμα [τῇ ψυχῇ] π. ib. 69c: metaph. in Pass., to be well-turned, of style, D.H. Dem. 21.