περιτρομέω

• tremble, Q.S. 13.184, al.: c. acc., tremble at, θῆρα, ὁμοκλήν, Id. 3.182, 364: c. gen., tremble by reason of, ὑετοῖο, ὠδίνων, Arat. 861, Opp. H. 4.194: c. dat., tremble for, ib. 1.293, 4.202:—Med., σάρκες περιτρομέοντο μέλεσσιν all the flesh crept on his limbs, Od. 18.77: abs., Q.S. 1.477.

[περι- 1.]

To tremble or quiver round or about.

With dat., in mid. : σάρκες περιτρομέοντο μέλεσσιν Od. 18.77.

• Mid., σάρκες περιτρομέοντο μέλεσσιν all the flesh crept on his limbs, Od.