περιαγής

περι-ᾱγής, ές,

• broken in pieces, αἰγανέαι AP 6.163 (Mel.).
• • II = περιηγής (q. v.), round, τρύπανον ib. 204 (Leon.); σχῆμα π. ὡς κύρτου Plu. Am. prol. 2.494b; ὅλμος Androm. ap. Gal. 14.38; of the rounded front of the vertebrae, Ruf. Oss. 24.
  • • 2 bent, opp. εὐθύς, Ph. Bel. 52.32, 62.8; π. ἠρέμα χωρίον gently curving, Dion.Byz. 28, cf. Porph. in Harm. p.21 D.

2. περιαγής -ές [περιάγω] ronddraaiend: περιαγὲς τρύπανον draaiende boor AP 6.204.3.

περιαγής, ές, umgebogen oder zerbrochen ; αἰγανέαι, Mel. 115 (VI.163); τρύπανον περιᾱγές, bei Leon.Tar. 28 (VI.204), dor. für περιηγές, der herumgedreht wird, d.h. rund ; Conj. Reiskes bei Plut. Pyth. or. 21 : ἐν κατόπτροις ἐπιπέδοις τε καὶ κοίλοις καὶ περιαγέσι, vgl. de amor. prol. 2, τὸ μὲν σχῆμα περιαγὲς ὡς ἁλιευτικοῦ κύρτου.

περιαγής περιᾱγής, ές περιάγνυμι

• • Ibroken in pieces, Anth.
  • II= περιηγής, quite round, Anth.