περιαιρετέος
περιαιρετέος, to be done away with
περιαιρ-ετέος, α, ον,
- to be done away with, ἡ συγγνώμη π. Arist. Rh.Al. 1427a19.
- II neut. -έον, one must remove, τὴν πόσθην Antyll. ap. Orib. 50.2.10; φύλλα Gp. 5.29.4; τὴν τροφήν Aët. 7.26; one must do away with, ἀναλώματα Arist. Oec. 1345b26; τὴν συγγνώμην Id. Rh.Al. 1427a7; τραγῳδίαν D.S. 19.8.
περιαιρετέος, α, ον, vb. de περιαιρέω, Arstt. Rhet. Al. 5, 7 ; au neutre, Arstt. Œc. 2, 1, 4, etc.