περιαιρετός
περιαιρετός, that may be taken off
περιαιρ-ετός, ή, όν,
- that may be taken off, removable, ἅπαν [τὸ χρυσίον] Th. 2.13; κόσμος Paus. 1.25.7; προσωπεῖον Luc. Pr.Im. 3, cf. Plu. Vit. aer. al. 2.828b.
περιαιρετός, ή, όν, enlevé ou coupé tout autour, Thc. 2, 13 ; Plut. M. 828b ; Luc. Im. 3.
Étym. vb. de περιαιρέω.
περιαιρετός, ringsum weg- oder abgenommen, Luc. imag. 3 u. a.Sp.
περιαιρετός, ή, όν
- that may be taken off, Thuc.