περιτέλλομαι

περιτέλλομαι, Pass.,

• go or come round, mostly of Time, ἂψ περιτελλομένου ἔτεος as the year came round, Od. 11.295, cf. h.Cer. 445; περιτελλομένων ἐνιαυτῶν as years go round, Il. 2.551, cf. 8.404; π. ὥραις S. OT 156 (lyr.), cf. Ar. Av. 696 (anap.); cf. περιπέλομαι.
• • • 2 of the sun and stars, rise above the horizon, Alc. 39, Arat. 215, 232.
  • II Act. in later Poets in signf. I.1, Orph. Fr. 247.25; in signf. I.2, Arat. 828.

περιτέλλομαι, umlaufen u. seinen Kreislauf vollenden, ablaufen ; bes. von der Zeit, ἔτεος περιτελλομένου, als das Jahr umlief, während des Umlaufs eines Jahres, Od. 11.295, 14.294, u. im plur., περιτελλομένων ἐνιαυτῶν, Il. 2.551, vgl. 8.404, 418 ; so auch Soph. περιτελλομέναις ὥραις, O.R. 156, wie Ar. Av. 696 u. sp.D., bei Plut. Symp. 7.1.1, Arat. 693 u. öfter, der so auch 828 das act. hat, vom Aufgehen der Gestirne.

περιτέλλομαι

[περι- 2.]

In pple. of the revolving year (cf. περιπέλομαι 2, περιτροπέω 2) : περιτελλομένων ἐνιαυτῶν Il. 2.551. Cf. Il. 8.404 = 418 : Od. 11.295 = Od. 14.294.

περιτέλλομαι : roll around, revolve, recur.

περιτέλλομαι only in part., Pass.

• to go or come round, ἂψ περιτελλομένου ἔτεος as the year came round again, Od.; περιτελλομένων ἐνιαυτῶν as years go round, Il.; so, περιτελλομέναις ὥραις Soph.