περιτείχισις
περιτείχισις, circumvallation
περιτείχ-ῐσις, εως, ἡ,
- walling round so as to blockade, circumvallation, Th. 2.77, 4.131; but also for defence, π. τοῦ ἄστεος Themist. Ep. 4.3.
περιτείχισις, εως (ἡ) [χῐ] action d’entourer de fortifications, Thc. 2, 77 ; 4, 131, etc.
Étym. περιτειχίζω.
περιτείχισις, ἡ, das Ummauern, Belagern durch eine Mauer, Thuc. 2.77, 4.131 u. Sp.
περιτείχισις
from περιτειχίζω
περιτείχῐσις, εως,
- circumvallation, Thuc.