περιτείχισμα
περιτείχισμα, a wall of circumvallation
περιτείχ-ισμα, ατος, τό,
- wall of circumvallation, blockading wall, Th. 3.25, 5.2, X. HG 1.3.5.
- 2 surrounding wall of a precinct, SIG 818.5 (Ephesus, i A. D.).
περιτείχισμα, ατος (τὸ) enceinte de fortifications, Thc. 3, 25 ; 5, 2 ; Xén. Hell. 1, 3, 5, etc.
Étym. περιτειχίζω.
περιτείχισμα, τό, der mit einer Mauer umgebene, befestigte Ort, die Verschanzung ; Thuc. 3.25, 5.2 ; Xen. Hell. 1.3.5 ; Plut.
περιτείχισμα, ατος, τό,
- a wall of circumvallation, Thuc.