περιτύμβιος
περιτύμβιος, round
περιτύμβιος, ον,
- at the grave, δάκρυα AP 7.560 (Paul.Sil.).
περι·τύμβιος, ος, ον, qu’on verse autour d’un tombeau, Anth. 7, 560.
Étym. π. τύμβος.
περιτύμβιος, um das Grab, am Grabe, δάκρυα, Paul.Sil. 82 (VII.560).
περιτύμβιος
περι-τύμβιος, ον,
τύμβος
- round or at the grave, Anth.