πετρήεις

πετρή-εις, εσσα, εν,

• rocky, in Hom. always epith. of places, Αὐλίς, Πυθών, Καλυδών, Il. 2.496, 519, 640; νῆσος Od. 4.844; γλάφυ πετρῆεν Hes. Op. 533.
• • II haunting rocks, ἰουλίς AP 7.504.5 (Leon.); ἠχώ APl. 16.154 (Luc. or Arch.).

πετρήεις, εσσα, εν, felsig, steinig, voll von Felsen od. von Steinen ; bei Hom. stets Beiwort eines Landes, einer Insel, αὖλις, Πυθών, Καλυδών, Il. 2.496, 529, 640, νῆσος, Od. 4.844 ; γλαφὺ πετρῆεν, Hes. O. 535 ; πετραέσσας Πυθῶνος, Pind. Ol. 6.48 ; sp.D.

πετρήεις

-εσσα

[πέτρη.]

Rocky, rugged : νῆσος Od. 4.844–Epithet of places Il. 2.496, 519, 640, Il. 9.405.

πετρήεις , εσσα, εν: rocky.

πετρήεις, εσσα, εν πέτρα

• rocky, Hom., Hes.