πετροβατέω
πετροβατέω, climb rocks
πετρο-βᾰτέω,
- climb rocks, D.S. 2.6, Arr. An. 4.19.1, App. BC 4.79.
πετροβατέω-ῶ [ᾰ] gravir des rochers, DS. 2, 6 ; App. Civ. 4, 79.
Étym. πετροβάτης.
πετροβατέω, Felsen besteigen, auf Felsen klettern ; Strab. bei Eust. zu Dion.Per. 730 (fehlt in den mss. des Strab. 11.13.4); DS. 2.6 u. a.Sp.