πετρόκοιτος
πετρόκοιτος, with bed of rock
πετρό-κοιτος, ον,
- with bed of rock, εὐνά Simm. 26.18.
πετρό·κοιτος, ος, ον, qui vit (propr. qui couche) au milieu des rochers, Anth. 15, 27.
Étym. πέτρα, κοίτη.
πετρόκοιτος, im Felsen liegend, schlafend, Simmias Ov.
πετρόκοιτος
πετρό-κοιτος, ον,
κοίτη
- with bed of rock, Anth.