πετροβόλος
πετροβόλος, throwing stones, n. engine for throwing stones
πετροβόλ-ος (parox.), ον,
- throwing stones, X. HG 2.4.12.
- II Subst. πετροβόλος, ὁ, engine for throwing stones, Plb. 5.4.6, LXX Jb. 41.19, Ath.Mech. 34.2, etc.; distd. from καταπέλτης, Plb. 8.7.2 (but καταπέλτας ὀξυβελεῖς τε καὶ πετροβόλους D.S. 18.51, cf. IG 2(2).468.1): neut. πετροβόλα (sc. ὄργανα), opp. δορυβόλα, J. AJ 9.10.3.
- 2 sling, v.l. in LXX 1 Ki. 14.14.
- III λίθοι πετρόβολοι hurled as from a sling, of hailstones, ib.Ez. 13.11, 13.
πετρο·βόλος, ος, ον, qui lance des pierres, Xén. Hell. 2, 4, 12 ; subst. ὁ πετροβόλος (s. e. καταπέλτης) Spt. Job 41, 19 ; Pol. 1, 53, 11 ; 5, 4, 6, etc. ; DS. 2, 27, etc., ou τὸ πετροβόλον, Jos. A.J. 9, 10, 3, machine à lancer des pierres, pierrier, baliste.
Étym. πέτρος, βάλλω.
πετροβόλος, Steine werfend, schleudernd, Xen. Hell. 2.4.12 ; von den Ballisten, Pol. 5.4.6, 8.9.2.
πετροβόλος
πετρο-βόλος, ον,
βάλλω
- Ithrowing stones, Xen.
- IIas Subst., πετροβόλος, an engine for throwing stones, Lat. ballista, Polyb., etc.