πετροβάτης
πετροβάτης, one who climbs rocks
πετρο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ,
- one who climbs rocks, App. BC 4.56; of Pan, Poet. ap. Stob. 1.1.31a.
πετρο·βάτης, ου (ὁ) [ᾰ] qui gravit des rochers ou les rochers, App. Civ. 4, 56.
Étym. πέτρα, βαίνω.
πετροβάτης, ὁ, Felsenbesteiger ; App. B.C. 4.56 ; Orph. bei Stob. ecl. 1.3.30, Pan.