πινύσκω
πινύσκω, to make prudent, admonish, correct
πῐνύσκω and πῐνύσσω, Ep. aor. ἐπίνυσσα: aor. Pass. ἐπινύσθην:—
- make prudent, admonish, correct, ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμή Il. 14.249; ἀφραδέοντα πινυσσέμεν Naumach. ap. Stob. 4.23.7; ἐκεῖνον . . πινύσκετʼ εὐλόγοισι νουθετήμασι A. Pers. 830; κερδαλέῳ μύθῳ σε πινύσκει Call. Dian. 152; ὁπόταν πινύσκῃ ζεὺς ἄματα makes the days calm, Simon. 12; simply, teach, ταλασήϊα ἔργα Orph. Fr. 178:—Pass., ὑπὸ τᾶς ματρὸς πινυσθείς Pythag ap. Iamb. VP 28.146. (Cf. πέπνυμαι.)
πινύσκω [ῐ] (seul. prés.) inspirer, acc. Eschl. Pers. 830 ; Call. Dian. 152.
Étym. pré-grec.
πινύσκω, = πινύσσω ; ἐκεῖνον πινύσκετʼ εὐλόγοισι νουθετήμασι, Aesch. Pers. 816, Callim. Dian. 152.
πινύσκω
πνέω
- to make prudent, admonish, correct, Il., Aesch.