πινυτός
πινυτός, wise, prudent, discreet, understanding
πῐνῠτ-ός, ή, όν,
- prudent, discreet, Od. 1.229, 4.211, 11.445, etc.; πινυτὸς θυμόν Pi. I. 8(7).28; πάντα ἄρτια καὶ π. Sol. 4.40, cf. Luc. Bacch. 8: Comp. -ώτερος Q.S. 5.166. Adv. -τῶς, λέγειν Epicr. 11.6 (anap.).—Poet. word, cf. Plu. An seni 2.797e.
πινυτός, ή, όν [ῐῠ] inspiré, sage, prudent, Od. 1, 229 ; 4, 211, etc. ; Pd. I. 8, 56 ; Sol. 3, 39, etc.
Étym. πινύσσω.
πινυτός, (für πνυτός von πνέω, s. πέπνυμαι, vgl. πινύσσω), verständig, klug, einsichtsvoll ; Od. 1.229, 4.211, 11.445 ; Pind. I. 7.25 ; πάντα ἄρτια καὶ πινυτά, Sol. el. v. 39 bei Dem. 19.255.
πινυτός
-ή
[prob. fr. πνυ-. See πέπνυμαι.]
Wise, of sound understanding, of good sense : ὅς τις π. γε μετέλθοι Od. 1.229. Cf. Od. 4.211, Od. 11.445, Od. 20.131, Od. 21.103, Od. 23.361.
πῐνῠτός
- 1prudent σώφρονές τʼ ἐγένοντο πινυτοί τε θυμόν I. 8.26
πινυτός (πινύσσω, πνέω): prudent, discreet. (Od.)
πινυτός
πῐνῠτός, ή, όν
πινύσσω
- wise, prudent, discreet, understanding, Od., Solon.