πινόω
πινόω-ῶ [ῐ] encrasser, seul. part. pf. pass. πεπινωμένος, encrassé, sale, Plut. Alex. 4 ; fig. qui a une teinte de vétusté, en parl. du style, Cic. Att. 14, 7 ; 15, 16.
Étym. πίνος.
πινόω, schmutzig machen ; Philet. 6 ; u. in späterer Prosa, φαιότερον καὶ πεπινωμένον ἐποίησεν, Plut. Alex. 4.