Logeion | πλίνθινος

πλίνθ-ῐνος, η, ον,

made or built of brick, οἰκίαι, τεῖχος, Hdt. 5.101, X. An. 3.4.11, cf. Arist. Metaph. 1033a19; στήλη J. AJ 1.2.3; ἔργα PSI 5.496.3 (iii B. C.).
- II of clay, κυλίκιον Thphr. HP 5.9.8; ζῷα Dicaearch. 1.3 (dub.).

πλίνθινος, η, ον [θῐ]

1 fait ou bâti en briques, Hdt. 5, 101 ; Xén. An. 3, 4, 11 ; Arstt. Metaph. 6, 7, 12 ||

2 d’argile, Dicéarq. p. 120 Gail ; Th. H.P. 5, 9, 8.

Étym. πλίνθος.

πλίνθινος -η -ον [πλίνθος] bakstenen, van baksteen.

πλίνθινος, von Ziegeln erbaut, gemacht ; Her. 5.101 ; Xen. An. 3.4.11 u. Sp., wie Dion.Hal.

πλίνθινος πλίνθῐνος, η, ον πλίνθος

Menu