πλινθουργός
πλινθουργός, a brickmaker
πλινθουργ-ός, ὁ,
- brickmaker, Pl. Tht. 147a, Gal. 4.618, etc.
πλινθουργός, οῦ (ὁ) briquetier, Plat. Theæt. 147a.
Étym. πλίνθος, ἔργον.
πλινθουργός, Ziegel machend, als subst. Ziegelstreicher, Plat. Theaet. 147a.
πλινθουργός
πλινθ-ουργός, οῦ, ὁ,
*ἔργω
- a brickmaker, Plat.