πλινθόω
πλινθόω-ῶ, seul. moy. πλινθόομαι-οῦμαι, construire en briques, Anth. 9, 423.
Étym. πλίνθος.
πλινθόω, 1) wie einen Ziegel machen, gestalten.
2) aus Ziegeln machen, bauen, χρυσῷ ἐπλινθώσασθε μέλαθρον, Bian. 12 (IX.423).
2) aus Ziegeln machen, bauen, χρυσῷ ἐπλινθώσασθε μέλαθρον, Bian. 12 (IX.423).