πλινθιακός
πλινθιακός, of or for bricks
πλινθ-ιακός, ή, όν,
- of or for bricks: ὁ π., = πλινθευτής, D.L. 4.36.
πλινθιακός, οῦ (ὁ) [ᾰ] briquetier, DL. 4, 36.
Étym. πλινθίον.
πλινθιακός, zum Ziegel gehörig ; ὁ πλ., = πλινθευτής, Diog.L. 4.36.