πλειστοβόλος
πλειστοβόλος, throwing the most
πλειστοβόλ-ος, ον (parox.),
- throwing high, of dicers, AP 7.422 (Leon.).
πλειστο·βόλος, ος, ον, qui amène (propr. qui jette) le plus fort point, au jeu de dés, Anth. 7, 422.
Étym. πλεῖστος, βάλλω.
πλειστοβόλος, am meisten, das Meiste werfend, sehr viel werfend, vom Würfelspiel, Leon.Tar. 84 (VII.422).
πλειστοβόλος
πλειστο-βόλος, ον,
- throwing the most, of dicers, Anth.