πλουτίζω
πλουτίζω, to make wealthy, enrich
πλουτ-ίζω, Att. fut. -ιῶ Timocl. 4.8:—
- make wealthy, enrich, τινα A. Ag. 586, X. Cyr. 8.2.22; ἀρετῇ τινας Id. Mem. 4.2.9; τὴν πατρίδα IGRom. 3.199 (Ancyra): iron., π. τινὰ ἄτης (ἄτην codd.) A. Ag. 1268:—Pass., Ἅιδης στεναγμοῖς καὶ γόοις π. S. OT 30; τούτοις π. ὑπὸ σοῦ X. Cyr. 5.5.27; ἀπὸ βοσκημάτων, ἐκ τῆς πόλεως, gain oneʼs wealth from . ., Id. Mem. 2.1.28, Vect. 4.14.
πλουτίζω, enrichir, Eschl. Ag. 586 ; Xén. Cyr. 8, 2, 22, etc. ; fig. Xén. Mem. 5, 2, 9 ; ironiq. en parl. de calamités, Eschl. Ag. 1268 ; au pass. s’enrichir, être enrichi, Xén. Cyr. 5, 1, 27, etc. ; fig. Soph. O.R. 30.
Étym. πλοῦτος.
1. act. met acc. rijk maken, verrijken (met),
2. med.-pass. rijk worden (van), met
πλουτίζω, reich machen, bereichern, übh. beglücken, erfreuen ; Aesch. Ag. 572, 1240 ; ὑφʼ οὗ (λοιμοῦ) ᾍδης στεναγμοῖς καὶ γόοις πλουτίζεται, Soph. O.R. 30 ; Xen. Cyr. 5.1.27 ; ἀπό τινος, Mem. 3.8.7 ; ἀρετῇ, 4.2.9.
Strong 4148
to make rich, enrich: c. acc. pers., pass., II Co 9:11. Metaph., of spiritual riches, c. acc. pers., II Co 6:10; seq. ἐν, pass., I Co 1:5.†
πλουτίζω,
πλοῦτος
- to make wealthy, enrich, Aesch., Xen.; ironic., πλ. τινὰ ἄταις Aesch.:—Pass., Ἅιδης γόοις πλουτίζεται Soph.; πλ. ἀπὸ βοσκημάτων, ἐκ τῆς πόλεως to gain oneʼs wealth from . ., Xen.