πλουτοδότης
πλουτοδότης, giver of riches
πλουτο-δότης, ου, ὁ,
- giver of riches, Hes. Op. 126; θεός Ph. 1.232; ἥρωνι π. Arch.Anz. 45.147 (Chios); epith. of Dionysus, Poet. ap.Sch. Ar. Ra. 482; of Zeus, Orph. H. 73.4; of Zeus-Helios-Sarapis, Not.Scav. 1912.323; of Pluto, Luc. Tim. 21:—in form πλουτο-δώτης, ου, ὁ, epith. of Men, BCH 23.389.
πλουτο·δότης, ου, adj. m. qui donne la richesse, qui enrichit, Hés. O. 125 ; Luc. Tim. 21 etc.
Étym. πλοῦτος, δίδωμι.
πλουτοδότης, ὁ, Reichtumgeber, Vermögengeber ; Hes. O. 128 ; Luc. Tim. 21.
sí, tú que gobiernas la esperanza, Eón dador de riquezas, sagrado Demon Bueno, cumple todos los favores
πλουτοδότης
πλουτο-δότης, ου, ὁ,
- giver of riches, Hes., Anth.