ποδότης
ποδότης, footedness
ποδότης, ητος, ἡ, (πούς)
- footedness, Arist. PA 642b28, Metaph. 1038a15.
ποδότης, ητος (ἡ) qualité d’un être muni de pieds, Arstt. P.A. 1, 3, 2 ; Metaph. 6, 12, 8.
Étym. πούς.
ποδότης, ητος, ἡ, das Füßehaben, die Befußung, Arist. part.anim. 1.3 (p. 642.28), wie πτερότης gebildet.