ποδοκάκη
ποδο·κάκη, ης (ἡ) [ᾰ] entraves de bois, Dém. 733, 6 ; Lys. 117, 32 (loi) etc.
Étym. πούς, κακός.
ποδοκάκη, ἡ, auch ποδοκάκκη geschrieben, Fußeisen, Fußblock, wofür man später in Athen ξύλον sagte ; δεδέσθαι ἐν ποδοκάκῃ πόδα, Lys. 10.16, wie Dem. 24.105 im Gesetz ; vgl. Luc. Lexiph. 10 u. VLL.