πολιαρχέω
πολιαρχέω, to be praefectus urbi
πολιαρχ-έω,
- to be praefectus urbi, D.C. 53.33, Malch. p.410 D., Lyd. Mag. 3.38.
πολιαρχέω-ῶ, être gouverneur d’une ville, DC. 53, 33, 60, 5.
Étym. πολίαρχος.
πολιαρχέω, ein πολίαρχος sein, DC. 53.33.