πολυγηθής

πολῠ-γηθής, Dor. πολῠ-γᾱθής, ές, (γηθέω)

• much-cheering, delightful, gladsome, ὧραι Il. 21.450; Διώνυσος Hes. Th. 941, Op. 614, cf. Pi. Fr. 29.5; Διὸς εὐναί Id. P. 2.28; ὀρχηθμός AP 9.189, etc.: also voc. -γηθε (as if from -γηθος) Orph. H. 10.10.

πολυγηθής, ές, viel erfreuend ; Ὧραι, Il. 21.450 ; Hes. O. 612 Διώνυσος, wie Th. 941 ; Pind. dor. πολυγᾱθής, Διὸς εὐναί, P. 2.28 ; Διωνύσου πολυγηθέα τιμάν, frg. 5 ; sp.D., ὀρχηθμός Ep.adesp. 521 (IX.189), ὄλβος Maneth. 2.158.

πολυγηθής

[πολυ-, πολύς + γηθέω.]

Bringing the glad changes of the year.

Epithet of ὧραι Il. 21.450.

πολυγηθής , ές (γηθέω): much-rejoicing, ‘ever gay,’ epith. of the Horae, conceived as never ceasing from the choral dance, Il. 21.450†.

πολυγηθής πολυ-γηθής, Doric πολυ-γᾱθής, ές γηθέω

• much-cheering, delightful, gladsome, Il., Hes.