πολυκοίλιος
πολυκοίλιος, with many stomachs
πολῠ-κοίλιος, ον,
- with many stomachs, Arist. PA 676a6, 677b17.
πολυ·κοίλιος, ος, ον [ῠ] à plusieurs ventres, Arstt. P.A. 3, 15, 1.
Étym. π. κοιλία.
πολυκοίλιος, mit vielen Höhlungen, Mägen, Arist. part. an. 3.15.