πολύκλαυστος

πολῠ-κλαυστος or πολῠ-κλαυτος, ον, also η, ον cj. in A. Ag. 1526 (anap.):—

• much lamented, Hom. Epigr. 3.5, A. l.c., E. Ion 869 (anap.), etc.; π. φίλοισι A. Pers. 674 (lyr.).
• • II Act., much-lamenting, γυναῖκες Emp. 62; ῥέεθρα Mosch. 3.73; π. ὑάκινθος IG 14.607; π. ποταμός swollen with tears, Arat. 360; causing much lamentation, πόλεμος Q.S. 10.141.