πολυμηκάς
πολυμηκάς, much bleating
πολυ-μηκάς, άδος, ὁ, ἡ,
- much-bleating, αἶγες Bacis ap. Hdt. 8.20.
πολυ·μηκάς, άδος [ῠᾰδ] adj. f. qui bêle sans cesse, Bacis (Hdt. 8, 20).
Étym. π. μηκάς.
πολυμηκάς, άδος, ἡ, die viel meckernde, Ziege, Bakis bei Her. 8.20.
πολυμηκάς
πολῠ-μηκάς, άδος,
- much bleating, Bacis ap. Hdt.