ποριστικός
ποριστικός, able to furnish
πορ-ιστικός, ή, όν,
- able to supply or procure, τῶν ἐπιτηδείων τοῖς στρατιώταις X. Mem. 3.1.6; ἀρετή ἐστι δύναμις π. ἀγαθῶν Arist. Rh. 1366a37, cf. Pl. Grg. 517d; π. βίβλος treatise on supply, Aen.Tact. 14.2; π. ἕξις τῶν πρὸς τὸ ζῆν καθηκόντων Stoic. 3.67; π. καὶ φυλακτικός Phld. Oec. p.67 J.
ποριστικός, ή, όν, qui a le talent de procurer, qui procure ou fournit, gén. Xén. Mem. 3, 1, 6 ; Plat. Gorg. 517d ; Arstt. Rhet. 1, 9, 4 ; ποριστικὴ βίβλος, En. tact. traité des approvisionnements ou de l’intendance.
Étym. πορίζω.
ποριστικός, zum Verschaffen, Erwerben geschickt, verschaffend, τινός, Plat. Gorg. 517d ; τῶν ἐπιτηδείων τοῖς στρατιώταις, Xen. Mem. 3.1.6 ; Arist. u. Folgde.
ποριστικός, ή, όν
πορίζω
- able to furnish, Xen.