πορθμεύς
πορθμεύς, a ferryman
πορθμ-εύς, έως, Ion. ῆος, ὁ,
- ferryman, Od. 20.187, Aeschin. 3.158, SIG 633.104(Milet., ii B.C.), BGU 1188.11 (i B.C.), etc.; π. νεκύων, of Charon, E. Alc. 253 (lyr.), cf. Call. Fr. 440.
- 2 generally, boatman, seaman, esp. as one of the crew of a passenger-ship, Hdt. 1.24, Ar. Ec. 1086, Theoc. 1.57.
- 3 metaph., conveyer, ‘purveyor’, τῶν καθʼ ἡμέραν λεγομένων Lib. Or. 18.15.
πορθμεύς, έως (ὁ)
1 nocher qui fait passer l’eau, Od. 20, 187 ; Hdt. 1, 24 ; Ar. Eccl. 1086 ; Eschn. 76, 10 ; particul. en parl. de Charon, Eur. Alc. 252 ||
2 p. ext. batelier, Thcr. Idyl. 1, 57.
Étym. πορθμός.
πορθμεύς, ὁ, der die Reisenden über ein Wasser Fahrende, der Fährmann ; Od. 20.187 ; νεκύων, Eur. Alc. 254 ; Ar. Eccl. 1086 ; Her. 1.24 ; übh. der Schiffer, Seefahrer, Theocr. 1.57 u. a.Sp.
πορθμεύς
ὁ
[πορθμός.]
A ferryman Od. 20.187.
πορθμεύς , ῆος (πόρος): ferryman, pl., Od. 20.187†.
πορθμεύς, έως,
- 1Ionic ῆος, ὁ, a ferryman, Lat. portitor, Od., etc.; π. νεκύων, of Charon, Eur.
- 2generally, a boatman, seaman, Hdt., Theocr.