ποτε
ποτε, ποτέ, at some time, ever
- II indef. ποτε (Att., also Arc. in οὔποτε IG 5(2).343.48,66 (Orchom., iv B. C.), οὔτε ποτέ Tab.Defix. in Philol. 59.201, and Cypr. in μήποτε Inscr.Cypr. 144H.), Ion. κοτε, Dor. ποκα, Aeol. ποτα Sapph. 1.5, enclit. Particle:
- 1 at some time or other, at some time, τάχʼ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ Il. 1.205, cf. Od. 2.76, etc.; π. καὶ ἄλλοτε at certain other times, X. An. 6.4.12, Arist. Po. 1451a9, Luc. Herm. 24.
- 2 in hypoth. clauses, questions, etc., at any time, ever, S. Aj. 755, 1133; εἴ κοτε Call. Aet. Oxy. 2080.69 [Fr. 43.67 Pf.]; cf. εἴ ποτε: also with relatives (cf. δήποτε), Ζεὺς ὅστις ποτʼ ἐστίν A. Ag. 160 (lyr.), etc.; ὅποι ποτέ, ὅπου π., etc., S. Ph. 780, Aj. 194 (lyr.), etc.; after πω, πη, v. πώποτε, πήποκα: very freq. with negatives, οὔτε ποτʼ . . Il. 1.226; οὐδέ ποτʼ Hes. Th. 759; οὐδέν ποτʼ ἄλλο A. Ch. 16; οὐδεὶς ἐρεῖ ποθʼ S. Aj. 481; οὐκ ἂν δή ποτε Il. 19.271, etc.; τοῦτο μὴ δόξῃς ποτέ S. Ant. 762, cf. 648, 750, etc.; cf. οὔποτε, μήποτε, οὐδέποτε, μηδέποτε, οὐπώποτε, μηπώποτε.
- 3 in correl. clauses it stands first, with accent, ποτὲ μὲν . ., ποτὲ δὲ . . at one time . ., at another . ., Pl. Tht. 170c (s. v. l.), Plb. 4.38.6, etc.; ποτὲ μὲν . ., αὖθις δὲ . . Pl. R. 560a; ποτὲ . ., τοτὲ δʼ οὔ Id. Tht. 192d; ποτʼ εἶχε . ., εἶτά γε νῦν D. 36.50; ποτὲ μὲν . . νῦν δέ Luc. DMort. 21[11].1; ποτὲ δὲ . ., without any preceding Part., Thphr. Char. 9.7 (dub.).
- III of some unknown point of time,
- 1 in ref. to the past, once, ὅν ποτʼ Ἀθήνη θρέψε Il. 2.547, etc.; οὕς ποτʼ ἀπʼ Αἰνείαν ἑλόμην, of the day before, 8.108 (v. Sch.), cf. 14.45; ἤδη π. 1.260, S. Aj. 1142, Ar. Nu. 346, Ra. 931; ποτʼ ἤδη A. Eu. 50; πρόσθε πού ποτʼ S. OC 1549; χρόνῳ ποτʼ Id. Ant. 303; esp. in telling a story, once upon a time, οὕτω ποτʼ ἦν μῦς καὶ γαλῆ Ar. V. 1182, cf. Pl. Phdr. 237b: with historic pres., S. OT 715, E. El. 416, Ba. 2: with a Subst., εἰς τήν π. φιλίαν And. 3.22; τυράννου . . πάλαι π. S. OT 1043, cf. Ph. 677 (lyr.), Tr. 555.
- b at length, μόγις δή κοτε εἶπε Hdt. 1.116; μόγις οὖν π. Pl. Prt. 314e, etc.; ὀψὲ γοῦν π. Hierocl. in CA 27p.484M.
- 2 in ref. to the future, at some time, καί π. τοι . . παρέσσεται . . δῶρα Il. 1.213, cf. 240, S. OC 386, Ant. 912, etc.: also to denote earnest expectation, at length, εὔχεταί π. οἶκον ἰδεῖν Pi. P. 4.293; ἔμελλον ἄρα παύσειν π. Ar. Ra. 268; esp. with imper., μέθες π. dimitte tandem aliquando, S. Ph. 816; τείσασθʼ, ἀλλὰ τῷ χρόνῳ π. ib. 1041, etc.; ὀψέ π. Jul. Or. 1.31d.
- 3 with intensive force, in questions, τίς ποτε; who in the world? τίνες ποτʼ ἐστέ; A. Eu. 408, cf. S. Ph. 220, etc.; τί ποτʼ ἐστὶ τοῦτο τὸ πάθος what it can possibly be, Pl. Tht. 187d; οὐκ ἐξερεῖς ποτε; S. OT 335, cf. 754, Aj. 1290, etc.; to strengthen ἀεί, ἀεί ποτε from all time, always in the past, ἀεί ποτε ζῇ ταῦτα Id. Ant. 456, cf. Aj. 320, Th. 6.82, al., D.C. 42.5; ἀεὶ δή π. Th. 1.13, 8.73.
1. adv. van tijd
a. verleden ooit, op een keer:
b. toekomst ooit, op een dag:
c. ooit, op een zeker moment, soms, af en toe:
2. bij interrog. en rel. (ter versterking van idee van nog ontbrekende (en soms gewenste) specificatie) toch, eigenlijk, ook:
- 1 once
- a in princ. cl., (often in conjunction with καί, otherwise within subs. phrase: exception fr. 93.) τὰ δὲ καί ποτʼ ἐν ἀλκᾷ O. 13.55 σὺν δὲ κείνῳ καί ποτʼ Ἀμαζονίδων στρατὸν καὶ Χίμαιραν ἔπεφνεν O. 13.87 ἔγνον ποτὲ καὶ Ἰόλαον οὐκ ἀτιμάσαντά νιν ἑπτάπυλοι Θῆβαι P. 9.79 θρασείᾳ δὲ πνέων καρδίᾳ μόλεν Δανάας ποτὲ παῖς P. 10.45 καί ποτε χαλκότοξον Ἀμαζόνων μετʼ ἀλκὰν ἕπετό οἱ N. 3.38 χρυσαλακάτου ποτὲ Καλλίας ἁδὼν ἔρνεσι Λατοῦς N. 6.36 βοτάνα τέ νίν ποθʼ ἁ λέοντος νικάσαντʼ ἤρεφε N. 6.42 φεῦγε γὰρ Ἀμφιαρῆ ποτε θρασυμήδεα N. 9.13 καί ποτʼ ἐς ἑπταπύλους Θήβας ἄγαγον στρατὸν ἀνδρῶν N. 9.18 Διομήδεα δʼ ἄμβροτον ξανθά ποτε Γλαυκῶπις ἔθηκε θεόν N. 10.7 ἐκράτησε δὲ καί ποθʼ Ἕλλανα στρατὸν Πυθῶνι N. 10.25 καί ποτʼ Ἀνταίου δόμους προσπαλαίσων ἧλθʼ ἀνὴρ (v. l. καίτοι πότʼ, i. e. ποτί) I. 4.52 ἐπεὶ περικτίονας ἐνίκασε δή ποτε καὶ κεῖνος I. 8.65 καί ποτε τὸν τρικάρανον Πτωίου κευθμῶνα κατέσχεθε fr. 51b. ὑδάτεσσι δʼ ἐπʼ Ἀσωποῦ π[οτʼ ἀ]πὸ προθύρων βαρύκολπον ἀνερέψατο παρθένον Pae. 6.135 κεράιζε Τυφῶνα Ζεὺς πατὴρ ἐν Ἀρίμοις ποτέ fr. 93.
- b within rel. cl. ἐλαίας, τάν ποτε ἔνεικεν Ἀμφιτρυωνιάδας O. 3.13 (ἔλαφον) ἅν ποτε Ταυγέτα ἔγραψεν ἱεράν O. 3.29 (αἶνος) ὃν ποτʼ ἐς Ἀμφιάρηον φθέγξατʼ, ἐπεὶ O. 6.13 ἐς ἀμφιθάλασσον νομόν, ἔνθα ποτὲ βρέχε θεῶν βασιλεὺς O. 7.33 ἔνθα Ῥόδῳ ποτὲ μιχθεὶς τέκεν ἑπτὰ παῖδας O. 7.71 τὸ δή ποτε Λυδὸς ἥρως Πέλοψ ἐξάρατο O. 9.9 (ὥρα) ἅ ποτε θάνατον ἆλκε O. 10.104 ὃς τᾶς ὀφιώδεος υἱόν ποτε Γοργόνος ἦ πόλλʼ Πάγασον ζεῦξαι ποθέων ἔπαθεν O. 13.63 τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον P. 1.16 οἶος ἐὼν θρέψεν ποτὲ Ἀσκλαπιόν P. 3.5 στεφάνοις, τοὺς ἀριστεύων Φερένικος ἕλεν Κίρρᾳ ποτέ P. 3.74 (Πυθῶνι) ἔνθα ποτὲ χρῆσεν P. 4.4 (ἔπος) Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς παῖς ἀπέπνευσ P. 4.10 “ (ὄρνις) τόν ποτε δέξατʼ” P. 4.20 “ (υἱὸς) τόν ποτʼ Εὐρώπα τίκτε” P. 4.46 τὸν μὲν πολυχρύσῳ ποτʼ ἐν δώματι Φοῖβος ἀμνάσει” P. 4.53 “ἀρχαίαν κομίζων τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν τιμάν” P. 4.107 “θρόνος, ᾧ ποτε Κρηθείδας ἐγκαθίζων εὔθυνε” P. 4.152 “τῷ ποτʼ ἐκ πόντου σαώθη” P. 4.161 τά ποτʼ ἐν οὔρεσι P. 6.21 λόγον φέρεις, τὸν ὅνπερ ποτʼ Οἰκλέος παῖς αἰνίξατο P. 8.39 Κυράνας· τὰν ὁ χαιτάεις ποτε Λατοίδας ἅρπασ P. 9.5 ὅν ποτε Κρέοισʼ ἔτικτεν P. 9.15 παρʼ οἶς ποτε Περσεὺς ἐδαίσατο λαγέτας P. 10.31 τέχνᾳ, τάν ποτε Παλλὰς ἐφεῦρε P. 12.6 σὺν ᾧ ποτε Τροίαν κραταιὸς Τελαμὼν πόρθησε N. 4.25 τὸν κροπάτωρ σὸς ἄεισέν ποτε, παῖ (Hermann: ὁ σὸς ἀείσεται, παῖ codd.: ἀείσεται, παῖ, ὁ σός Mommsen) N. 4.90 τάν ποτʼ εὔανδρόν τε καὶ ναυσικλυτὰν θέσσαντο N. 5.9 (θεός) ὅσπερ καὶ Κινύραν ἔβρισε πλούτῳ ποντίᾳ ἔν ποτε Κύπρῳ N. 8.18 (φιάλαισι) ἅς ποθʼ ἵπποι κτησάμεναι Χρομίῳ πέμψαν N. 9.52 παῖδα, θρασεῖαι τόν ποτε Γηρυόνα φρίξαν κύνες I. 1.13 “θηρός, ὃν πάμπρωτον ἀέθλων κτεῖνά ποτʼ ἐν Νεμέᾳ” I. 6.48 ταί μιν ῥύοντό ποτε μάχας ἐναριμβρότου ἔργον ἐν πεδίῳ κορύσσοντα I. 8.54 “χθόνα τοί ποτε πέμψαν Pae. 4.42 ]ποτʼ εἶδεν ὑπὸ σπλάγχ[νοις] φέροισα τόνδʼ ἀνέρʼ” (ἅν ]ποτʼ supp. G-H.) Πα. 8A. 18. οἶά ποτε Θήβᾳ[ Pae. 18.8 τόν ποτε[ Πα. 22. b. 9. ἔνθα ποθʼ Ἁρμονίαν [φ]άμα Δ. 2. 27. τόν ῥα Τέρπανδρός ποθʼ ὁ Λέσβιος εὗρεν fr. 125. 1. Ὀρχομενῶ ἔνθα ποτε[ ?fr. 333a. 9.
- c in quasi rel. cl., c. part., simm. τᾶσδέ ποτε χθονὸς οἰκιστὴρ O. 7.30 τάν ποτε Καλλίσταν ἀπῴκησαν νᾶσον (Boeckh: ἅν ποτε codd.) P. 4.258 κίχε νιν λέοντί ποτʼ εὐρυφαρέτρας ὀβρίμῳ μούναν παλαίοισαν ἄτερ ἐγχέων ἑκάεργος Ἀπόλλων P. 9.26
- d in subord. cl. ὅτε τε μεγαλοκευθέεσσιν ἔν ποτε θαλάμοις Διὸς ἄκοιτιν ἐπειρᾶτο P. 2.33 ἄκουσεν Δαναόν ποτʼ ἐν Ἄργει οἶον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι γάμον P. 9.112
- e modifying adv. ὅτι πρόσθε ποτὲ Τιρύνθιον ἔπερσαν αὐτῷ στρατὸν O. 10.31
- 2 ever
- a c. neg.
- α in princ. cl. ὁ χάλκεος οὐρανὸς οὔ ποτʼ ἀμβατὸς αὐτῷ P. 10.27 ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται ἔμμεν ἄπιστον P. 10.49 οὐδέ μίν ποτε φόβος ἀνδροδάμας ἔπαυσεν ἀκμὰν φρενῶν N. 3.39 οὔ ποτʼ ἀτρεκεῖ κατέβα ποδί N. 3.41 τὸ δʼ ἐμὸν οὔ ποτε φάσει κέαρ N. 7.102 εἴη μή ποτέ μοι τοιοῦτον ἦθος N. 8.35 οὐδέ ποτε ξενίαν οὖρος ἐμπνεύσαις ὑπέστειλʼ ἱστίον ἀμφὶ τράπεζαν I. 2.39 μήτʼ ἀρετάν ποτε σιγάτω πατρῴαν I. 2.44
- β c. inf. οὐδέ ποτʼ ἐκλείψειν γενεάν O. 6.51 παραγορεῖτο μή ποτε σφετέρας ἄτερθε ταξιοῦσθαι αἰχμᾶς O. 9.77 μή ποτε τιμᾶς ἀμείρειν γονέων βίον P. 6.26
- b in subord. indef. cl.
- α conditional διδοῖ ψᾶφον περʼ αὐτᾶς, εἴ ποτε χειμέριον πῦρ ἐξίκηται λοίσθιον P. 4.266 “εἴ ποτʼ ἐμᾶν, ὦ Ζεῦ πάτερ, θυμῷ θέλων ἀρᾶν ἄκουσας” I. 6.42
- β rel. οἷς ποτε πρώτοις περὶ δωδέκατον δρόμον ἐλαυνόντεσσιν ποτιστάξῃ Χάρις μορφάν O. 6.76
- 3 referring to fut., some day “φαμὶ γὰρ τᾶσδʼ ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι” P. 4.14 ἀλλʼ εὔχεται ποτὲ οἶκον ἰδεῖν P. 4.293
- 4 fragg. καί ποτε[ Pae. 6.73 ἀλόχῳ ποτὲ θωραχθεὶς ἔπεχʼ ἀλλοτρίᾳ ὠαρίων fr. 72.
- enclit. Particle:
- 1at some time or other, at some time, Hom., etc.
- 2at any time, ever, Soph., etc.; often after relat. words, ὅστις ποτέ, ὅστις δήποτε, ὅστις δηποτοῦν, v. δήποτε; also after πω, v. πώποτε; and after negatives, when it often becomes one word with the negat., οὔποτε, μήποτε, οὐδέποτε, μηδέποτε.
- 3in correl. clauses it stands first, with accent, ποτὲ μέν . ., ποτὲ δέ . ., at one time . ., at another . ., Lat. modo . ., modo . ., Plat.
- IIof some unknown point of time,
- 1the past, once, erst, Il., Trag.; in telling a story, once upon a time, Ar.
- 2the future, at some time, Il., etc.:—with imperat., Lat. tandem aliquando, Soph.
- 3in questions, τίς ποτε; Lat. qui tandem? who in the world? Aesch., etc.; v. τίποτε; τίπτε.
-
…ᾧ τὸ ἄδικον μὲν λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν ; ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος ἐκεῖνο, ὅτι ποτʼ ἐστὶ τῶν ἡμετέρων, περὶ ὃ ἥ τε ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐστίν ; οὐδαμῶς. ἀλλὰ τιμιώτερον ; πολύ…
Plato, Crito
-
…ἔργον εἶναι ; μάλιστά γʼ, ἔφη. οὐκοῦν καὶ ἀρετήν φαμέν τινα ψυχῆς εἶναι ; φαμέν. ἆρʼ οὖν ποτε, ὦ Θρασύμαχε, ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς, ἢ ἀδύνατον ; ἀδύνατον .…
Plato, Republic
-
…ἧς αὐτῷ προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε · νῦν δὲ παρὰ τοῦ ποτε καὶ λήψεσθε δίκην, εἴπερ ἐξέσται τοῖς τριάκοντα λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν ; καὶ μὲν δὴ…
Lysias, Speeches
-
…ὅρκους τε γὰρ ὀμωμοκέναι τοὺς αὐτοὺς ἐκείνοις, καὶ εἶναι ἑτέρους οἳ ἐροῦσι τὰ ὀνόματα, αὐτὸς δὲ οὐκ ἄν ποτε ποιῆσαι ταῦτα. καίτοι εἰ μὴ ἐκ παρασκευῆς ἐμηνύετο, πῶς οὐκ ἂν ἠνάγκασεν ἡ βουλὴ εἰπεῖν τὰ ὀνόματα Θεόκριτον…
Lysias, Speeches
-
…πάτριον νόμον ὀλοφύρεσθαι τοὺς θαπτομένους. Πρὸς Σίμωνα ἀπολογία πολλὰ καὶ δεινὰ συνειδὼς Σίμωνι, ὦ βουλή, οὐκ ἄν ποτʼ αὐτὸν εἰς τοσοῦτον τόλμης ἡγησάμην ἀφικέσθαι, ὥστε ὑπὲρ ὧν αὐτὸν ἔδει δοῦναι δίκην, ὑπὲρ τούτων ὡς ἀδικούμενον ἔγκλημα…
Lysias, Speeches
-
…ὅσοι ἐνταῦθα ἦλθον ἡλικίας. νῦν δʼ ἔγωγε ἤδη ἐντετύχηκα οὐχ οὕτως ἔχουσιν καὶ ἄλλοις, καὶ δὴ καὶ Σοφοκλεῖ ποτε τῷ ποιητῇ παρεγενόμην ἐρωτωμένῳ ὑπό τινος · πῶς, ἔφη, ὦ Σοφόκλεις, ἔχεις πρὸς τἀφροδίσια ; ἔτι οἷός…
Plato, Republic
-
…λέγω · μέλλω γὰρ ὑμᾶς διδάξειν ὅθεν μοι ἡ διαβολὴ γέγονεν. ταῦτα γὰρ ἐγὼ ἀκούσας ἐνεθυμούμην οὑτωσί · τί ποτε λέγει ὁ θεός, καὶ τί ποτε αἰνίττεται ; ἐγὼ γὰρ δὴ οὔτε μέγα οὔτε σμικρὸν σύνοιδα ἐμαυτῷ σοφὸς ὤν…
Plato, Apology
-
…Σώκρατες, μεγάλα ἡμῖν τούτων τεκμήριά ἐστιν, ὅτι σοι καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν καὶ ἡ πόλις · οὐ γὰρ ἄν ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή σοι διαφερόντως ἤρεσκεν, καὶ οὔτʼ ἐπὶ θεωρίαν πώποτʼ ἐκ…
Plato, Crito
-
…παρακαθημένων ὁποτέρως βούλοιτο οὕτως διεξιέναι. δοκεῖ τοίνυν μοι, ἔφη, χαριέστερον εἶναι μῦθον ὑμῖν λέγειν. ἦν γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἦσαν, θνητὰ δὲ γένη οὐκ ἦν. ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτοις χρόνος ἦλθεν εἱμαρμένος γενέσεως…
Plato, Protagoras
-
…μοι ἡ διαβολὴ γέγονεν. ταῦτα γὰρ ἐγὼ ἀκούσας ἐνεθυμούμην οὑτωσί · τί ποτε λέγει ὁ θεός, καὶ τί ποτε αἰνίττεται ; ἐγὼ γὰρ δὴ οὔτε μέγα οὔτε σμικρὸν σύνοιδα ἐμαυτῷ σοφὸς ὤν · τί οὖν ποτε λέγει φάσκων ἐμὲ…
Plato, Apology