πότερος

πότερος, α, ον; Ion. κότερος, η, ον:

• whether of the two? both in direct and indirect questions; once in Hom., οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη Il. 5.85; κότερα τούτων αἱρετώτερά ἐστι . .; Hdt. 3.52, cf. 1.126; πότερα τύχης καὶ πότερα γνώμης ἔργα κρίνεις; X. Mem. 1.4.4; σκόπει πρὸς ποτέρους διαλέγῃ Pl. R. 528a, etc.: sts. the two objects referred to follow in apposition, ἐρωτώσης τῆς μητρός, π. καλλίων . . δοκεῖ εἶναι, ὁ πατὴρ ἢ οὗτος X. Cyr. 1.3.2, cf. Mem. 1.6.9; πότερος . ., ὁ ἰατρὸς ἢ ὁ ὀψοποιός; Pl. Grg. 464d, cf. 498a, etc.; modified by τις, Id. Lg. 715a, etc.; repeated in the same sentence, πότερος ποτέρου φίλος γίγνεται; Id. Ly. 212a.
• • II neut. πότερον and πότερα (interchangeable, πότερον δέδρακεν ἢ οὔ, καὶ πότερʼ ἄκων ἢ ἑκών; D. 23.79, cf. X. Mem. 3.6.16), as Adv. at the beginning of an interrog. sentence containing two alternative propositions, the second being connected by ἤ . ., whether . . or,
  • • • a in direct questions, Pi. P. 11.22, Fr. 213, B. 17.33 [Dith. 4.33], Hdt. 1.88, etc.; τίνες κατῆρξαν, πότερον Ἕλληνες ἢ παῖς ἐμός; A. Pers. 351, etc.; πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις; Id. Ch. 120, cf. Supp. 336.
      • b in indirect questions, ἐπείρεσθαι κότερα τὴν ἑωυτοῦ ἢ τὴν Κύρου λέγοι ἀρχήν Hdt. 1.91, cf. 3.32, etc.: the Verb is sts. repeated, π. οὐδενὶ δύναται ἀρέσαι, ἢ ἔστιν οἷς καὶ πάνυ ἀρέσκει; X. Mem. 2.3.6: sts. π. precedes the common Verb, π. βούλοιτο μένειν ἢ ἀπιέναι; Id. Cyr. 1.3.15, cf. Oec. 18.1.
    • 2 sts. a third clause (with ἤ) is inaccurately added, κότερα παρὰ δήμου ἢ ὀλιγαρχίης ἢ μουνάρχου; Hdt. 3.82, cf. A. Supp. 247, S. OT 112; and a fourth, Id. El. 539.
    • 3 the second alternative is sts. left to be supplied, πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε (sc. ἢ μή . . ); Id. Ph. 1235, cf. OC 333, A. Pers. 239, Th. 94 (lyr.), Ag. 274, Pl. Sph. 228a, R. 501d, etc.
    • 4 πότερον is sts. omitted in the first clause, ἐπισκέψασθαι . ., ὀρθὴ ἢ ψευδής Id. Tht. 161d, cf. Lg. 670b.
    • 5 in affirmative sentences, π . . ἤ, either . . or, Corn. ND 14, al.; so π . . . ἤ . . ἤ ib. 27.
  • III indef., one of other, either of the two, τί οὐ λέγει π. ὑμῶν; Pl. La. 181d; τούτων ποτέροις ἐπακολουθῆσαι Id. Chrm. 171b, cf. R. 499c, Phlb. 20e, Tht. 145b, etc.; ἅτεροι πότεροι, = ὁποτεροιοῦν, SIG 421.31 (Thermon, iii B. C.): for ὁπότερος, ἐξέστω αὐτῷ πότερον ἂν βούληται, ἤ . . ἤ . . Abh.Berl.Akad. 1925(5).7 (Cyrene, iii B. C.): in this sense Phot. would make it oxyt. ποτερός, ά, όν.
  • IV Adv. ποτέρως, v. sub voc. (I.-E. qṷo-tero-s, cf. Skt. katarás, Goth. hwapar ‘which of two?ʼ)

πότερος, (ΟΣ, ἕτερος), ion. κότερος,
1) welcher von beiden ? bei Hom. nur einmal, in indirekter Frage, Τυδείδην δʼ οὐκ ἂν γνοίης, ποτέροισι μετείη, Il. 5.85 ; πότερος περὶ τῶν χρηστῶν σιτίων ἐπαΐει, ὁ ἰατρὸς ἢ ὁ ὀψοποιός, Plat. Gorg. 464d, vgl. Crat. 403c, Gorg. 521a ; öfter auch in indirekter Frage, σκόπει, πρὸς ποτέρους διαλέγει, Rep. VI.527e ; Folgde. – Bes. häufig ist πότερον im ersten Gliede einer Doppelfrage, wie das lat. utrum, ob, πότερον ἄρα … ἤ, Pind. P. 11.22 ; τίνες κατῆρξαν, πότερον Ἕλληνες, μάχης, ἢ παῖς ἐμός ; Aesch. Pers. 343, u. öfter ; Soph., Eur., Ar. u. in Prosa. Eben so oft auch im plur., πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις ; Aesch. Ch. 118 ; Suppl. 331 u. öfter, Soph., Eur. u. Ar., wie in Prosa, sowohl in direkter als indirekter Frage ; vgl. noch Xen. Hell. 3.5.22 ; selten in einfacher Frage, wie πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε ; Soph. Phil. 1219, vgl. O.C. 334, wo das zweite Frageglied aus dem Zusammenhange zu ergänzen ist ; Aesch. Pers. 235 ; Anaxandrid. bei Ath. IV.166d ; so auch Plat. Soph. 228a, Polit. 284d ; Xen. Cyr. 1.3.15.
2) indefin. Einervonbeiden, τί οὖν λέγει πότερος ὑμῶν ; Plat. Lach. 181d ; ὅ φησι τούτων πεπονθέναι πότερον, Soph. 259d ; τούτων πότερα γενέσθαι ἢ ἀμφότερα ὡς ἄρα ἐστὶν ἀδύνατον, Rep. VI.499c. Nach Phot. lex. müßte in dieser Bdtg ποτερός geschrieben werden.

πότερος

In pl. in an indirect question, which of two groups: οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη Il. 5.85.

For Pindar, see also: πότερον

πότερος : which (of two)? Pl., which party?

πότερος, α, ον *πός

• • Iwhether of the two? Lat. uter? both in direct and indirect questions, ὁπότερος being the relat. form., Il., Hdt., Attic
  • IIneut. πότερον, πότερα, as adv. at the beginning of an interrog. sentence containing two alternative propositions, πότερον . ., ἤ . ., Lat. utrum . ., an . ., whether . . or . ., τίνες κατῆρξαν, πότερον Ἕλληνες ἢ παῖς ἐμός; Aesch.; πότερʼ ἄκων ἢ ἑκών; Dem.
  • • 2sometimes a third clause (with ἤ) is inaccurately added, πότερα παρὰ δήμου ἢ ὀλιγαρχίης ἢ μουνάρχου; Hdt.
    • 3the second alternative is sometimes left to be supplied, πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε ἢ μή . .; Soph.
  • IIIwithout interrog., like ἅτερος, either of the two, Lat. alteruter, Plat.