πρευμενής

πρευμεν-ής, ές, contr. fr. πρηϋμενής (v. πραϋμενής),

• soft of temper, gentle, gracious, τινι to one, A. Ag. 840, E. Hec. 538: abs., ἴδοιτο . . πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος A. Supp. 210(207); Ἀχαιῶν πρευμενεστέρων τύχοις E. Tr. 739. Adv., πρευμενῶς αἰτεῖσθαι, παραινέσαι, A. Pers. 220, 224; δέχεσθαι Id. Eu. 236.
• • • 2 of events, favourable, κατελθὼν . . πρευμενεῖ τύχῃ Id. Ag. 1647; τελευτὰς . . πρευμενεῖς κτίσειεν Id. Supp. 140 (lyr.); πρευμενοῦς . . νόστου τυχόντας E. Hec. 540 (s.v.l.).
  • II propitiating, χοαί A. Pers. 609.

πρευμενής, ές, sanftmütig, huldvoll, gnädig ; χοὰς δὲ πρευμενεῖς ἐδεξάμην, Aesch. Pers. 671 ; τύχη, Ag. 1631 ; gew. von Personen ; τινί, 814, πρευμενὴς ἡμῖν γενοῦ, Eur. Hec. 538 ; πρευμενοῦς νόστου τυχόντες, 540, u. öfter ; auch Komparat., Eur. Troad. 734 u. einzeln bei folgdn Dichtern.
• Adv. πρευμενῶς , z.B. παρῄνεσα, Aesch. Pers. 220 ; δέχεσθαι, freundlich, Eum. 227 (von πραΰς, πρηΰ u. μένος, statt πρηυμενής).

πρευμενής, ές πρᾶος, μένος

• • Ipoet. adj. gentle of mood, friendly, gracious, favourable, Aesch., Eur.:—adv. -νῶς, Aesch.
  • IIpropitiatory, Aesch.